Oud Eindhoven

 

 

Eindhovense Memories

 Wie kent dit blonde meisje ?

 

Laat het snel even weten zodat we haar in contact kunnen brengen met Annemieke wonend over zee.


Eindhovense Memories

Heeft u ze ook ?

Laat het weten via E-mail:

oud-eindhoven@dse.nl

Eindhovense Klasgenoten-site

 Ik herinner me een blond meisje ze zat bij mij in de klas, ze was
een klein vogeltje, met wispy lang blond haar een lief rustig aardig meisje.

Jaren later kwam ik iemand tegen van toen en we haalde wat herrineringen op en ja hij kende haar ook nog . Hij is zo'n zenuchtig type geworden top notch job, veel geld, snelle auto, We zitten in een lunchroom. Hij kijkt iedere 2 minuten op z'n rolex, trekt z'n das en mancetten recht, en bestudeerd alle vrouwen die langs komen, hij verteld me ja......... hij is getrouwd, geen kinderen nee (god zij dank dan denk ik) hij zegt, ja ik herriner me haar nog, ze woonde in die krotjes, niet zo'n goede familie straat arm----- haar ouders waren, ze had altijd van die ouwe afgedragen kleren aan. En bewonder weer een vrouw die op hoge hielen elegant langs wiegt. Ik weet niet of ik moet lachen of kwaat worden, Ik zeg, zo herinner ik me haar helemaal niet, Ik herinnner me alleen haar lieve gezichtje wat ze droeg daar heb ik nooit zo op gelet, maar haar lieve mooie glimlach is wat me altijd is bij gebleven. Ik was nog eens bij haar wezen spelen, Ik kan me niet herinner dat ze in een ,,krotje'' woonde, wel dat we veel plezier hadden, dat we koekjes aten op een hele diepe grote sofa. En ik me veilig voelde omdat de grote mensen om haar heen zo veel van haar hielden dat kon je immers zo zien. Hij kijkt verveelt en zegt,, mmm ja het is lang geleden natuurlijk, mischien zag jij het anders toen je een kind was maar als je er
eerlijk over na denkt zul je zien dat het niet zo rooskleurig was.,........zeg het was leuk om je weer te zien,, maar ik moet gaan,, even later steekt hij de straat over en verdwijnt tussen de mensen en ik denk na over wat hij gezegt heeft.
Over mijn vriendinnetje, het kleine huisje waar zij woonden haar oma?
moeder? aan het poetsen, ze roept he ,,ik heb hier net geveegt, veeg je voeten!!! maar ze heeft de zelfde lieve glimlach als het meisje.. ik raap m'n boodschappen bij elkaar en betaal m'n koffie Als ik later bij de bushalte sta bedenk ik me dat ja, meschien waren die mensen wel arm en mischien droeg ze afgedrage kleren. maar toen was ik misschien 8,9 jaar wie let daar nu op op die leeftijd? volgende maand word ik 52jaar, en terweil ik in de bus naar huis rijd zie ik haar nog voor me en weet ik nog precies hoe fijn ik me die dag bij haar thuis voelde. En dat ik met deze herrinering veel rijker ben dan die snelle jonge met z'n rolex en z'n sportauto. Het leven gaat niet altijd over hoeveel geld je hebt. Toon Hermans zei geloof ik ooit eens. Het is verbaazend hoe een koppie koffie van unne gulde, een miljoen waard kan smaken of iets in die geest. De kleine fijne dingen in het leven zijn volgens mij net zo veel waard als alle grote mijlpalen.
Annemieke..